معامله به قصد فرار از دین

معامله صوری و معامله به قصد فرار از دین 3 1024x1024 1

امروزه با گسترش روابط تجاری میان اشخاص حقیقی وحقوقی و امکان کلاهبرداری وسواستفاده از مال دیگری ،گسترش موضوعات با عنوان فرار از دین را شاهد هستیم.یکی از موضوعات مهم در بحث معاملات مربوط به فرار از پرداخت دین و انعقاد معاملاتی دیگر به همین منظورمیباشد.گاهی دیده میشود که برخی از بدهکاران به منظور عدم پرداخت و تادیه ی دین خویش به انعقاد معاملاتی صوری و یا واقعی روی آورده و از این طریق از تادیه ی دین و توقیف اموالشان جلوگیری میکند در حالی که شرعا و قانونا موظف به ایفای تعهد و پرداخت دین میباشند.

در موضوع فرار از دین اسناد لازم الاجرا نقش ایفا میکنند و احکام مالی دادگاه ها نیز در این باره صدق میکند.بنابراین اسنادی از قبیل عادی و یا غیر لازم الاجرا فرار از دین را سبب نمیگردند.نکته ی دیگری که برای تحقق فرار از دین لازم است،مربوط به مدیون میباشد که او باید با قصد و نیت معاملات صوری را به صورت حقوقی انجام دهد.

از دیگر شروط معاملات صوری این است :شخصی که دین به او انتقال پیدا کرده از صوری بودن معامله و قصدِ فراراز دینِ مدیون اطلاع داشته باشد.همچنین شخص طلبکار باید ضرر و زیان وارده وعدم وصول طلب را به دادگاه اثبات نماید.

در رابطه با فرار از دین در قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران مقرراتی تصویب شده است از جمله میتوان به ماده ی 218 از قانون مدنی اشاره کرد که در آن انجام معاملات صوری به قصد فرار از دین را باطل نموده است . تاکید ماده بر صوری بودن معامله و ضعف در اثبات صوری بودن معامله ،میتواند سبب تشتت آرا در سیستم حقوقی و قضایی گردد.

به این ترتیب فقدان ماده ی قانونی صحیح و قابل استناد نبودن این نوع از معاملات،ممکن است سبب زائل شدن حقی از شخصی شود که بدون اطلاع از موضوع و نیت مدیون،با آن وارد معامله شده است.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تماس سریع و مشاوره
به کمک نیاز داری؟ با ما در تماس باشید!
شروع گفتگو
سلام! برای چت در WhatsApp روی یکی از اعضای زیر کلیک کنید
معمولا در عرض چند دقیقه پاسخ می دهیم